Karaman’da, elinde çatal çubukla çorak arazilerde su bulma çabalarıyla dikkat çeken Latif Andaç, aslında daha büyük bir hayalin peşinde koşuyor: petrol ve doğal gaz kaynaklarını keşfetmek. Karaman’da çatal çubukla su bulma geleneği devam ederken, Latif Andaç bu yöntemi uygulamaya devam ediyor.
Bilimsel temeli olmadığı bilinse de, Karaman’da hala sıkça başvurulan bir yöntem olarak kabul ediliyor. Uzmanlar bu uygulamanın bilimsel geçerliliği olmadığını ifade etse de, Andaç’ın yeraltı su kaynaklarını tespit etme konusundaki inancı tam.
Petrol ve Doğal Gaz İçin Umut Taşıyorum
Son olarak Karaman Bucakkışla Köyü’nde “su yok” denilen bir alanda bol miktarda su bulan Andaç, Karamandan.com’a yaptığı açıklamada, “Yeraltında duran su, bir şekilde çıkmak ister. Beni gören su, adeta ‘Beni çıkarın’ der gibi hareket eder. Bulduğum yerleri çubukçular arıyor bulamıyor, çünkü çubuklar bende oldukça iyi çalışıyor. Tek isteğim, petrol ve doğal gaz bölgelerindeki damarları tespit etmek. Doğal bir yeteneğim var; su damarlarını tespit edebiliyor, suyun az mı çok mu olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini belirleyebiliyorum. Hatta suyun damarını kilometrelerce takip edebiliyorum. Bana imkan verilirse, petrol ya da doğalgaz bulabileceğime inanıyorum.” dedi.
Dowsing: Yüzyıllardır Kullanılan Esrarengiz Bir Yöntem
Çiftçilerin genellikle Y veya L şeklinde çubuklar kullanarak su arama çabalarına dayanan “dowsing” tekniği, dünya genelinde pek çok yerde uygulanmaktadır. Bu yöntem, M.Ö. 1300’lü yıllarda Mezopotamya‘da bile kullanıldığı kaydedilmiştir.
Bu ilginç uygulamanın, radyestezi (ışımduyu) adı verilen bir prensip aracılığıyla gerçekleştirildiği iddia ediliyor. Sadece özel yeteneklere sahip kişilerin bu yöntemi etkili bir şekilde uygulayabileceği öne sürülmektedir. Yani, dal veya çubuğun kendi kendine hareket etmediği, aksine yer altındaki nesnelerin enerji alanlarının insan vücudundaki titreşim alanlarıyla uyum sağlaması sonucu bu tespitlerin yapıldığı belirtiliyor.
Çubukçular, su veya maden damarlarına yaklaştıklarında çubuğun hareket ettiğini ifade ederler. Ancak bu yöntemin bilimsel bir geçerliliği yoktur ve herkes üzerinde aynı etkiyi yaratmaz.
Çubukla Su Bulma Teknikleri
Bu gelenekte en yaygın kullanılan araçlar, özellikle fındık, söğüt veya elma ağaçlarından yapılmış Y şeklindeki dal parçaları ya da L şeklinde metal çubuklardır. Bazı kişiler, yalnızca ellerini kullanarak suyun yerini tespit ettiklerini iddia eder. Çubukçular, suyun varlığını hissettiklerinde çubukların yön değiştirdiğini ya da yukarı-aşağı hareket ettiğini belirtir. Bu durum, yeraltındaki suyun çubuk üzerinde bir tür enerji alanı oluşturmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.
Çubukla su bulma, genellikle kurak bölgelerde daha sık kullanılır ve su damarlarının yüzeye yakın olduğu yerlerde başarı oranının daha yüksek olduğu söylenir. Bu gelenek, Türkiye’de ve birçok diğer ülkede, özellikle kırsal alanlarda hâlâ yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Almanya, Fransa, İspanya ve İtalya gibi ülkelerde de çubukla su bulma yöntemi tarih boyunca kullanılmıştır.
Dowsing Yöntemi Üzerine Bilimsel Gözlemler
Bilim insanları, çubukla su bulmanın rastgelelikten daha iyi sonuç vermediğini ve çubukların hareketinin genellikle bilinçaltı kas hareketlerinden kaynaklandığını savunmaktadır. Bu yöntemi savunanlar, yerel bilgi ve su yataklarının doğal yerleri hakkında bilgi sahibi olabilirler, ancak modern bilim, çubukçuluğun güvenilir bir yöntem olmadığını ortaya koymaktadır.
Bilimsel araştırmalar, çubukla su bulma yönteminin etkili olduğunu kanıtlamamıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nde gerçekleştirilen bir çalışmada, bu teknikle su bulabileceğini iddia eden 27 kişinin derinlik ve su miktarı konusunda başarısız olduğu gözlemlenmiştir. Aynı arazideki farklı noktalarda suyun derinliğini doğru bir şekilde belirleyebilen bir jeolog ve mühendis ise bu yöntemin geçerliliğine dair önemli bir karşıt görüş sunmuştur.
Norveç’te yapılan geniş çaplı bir deneyde ise, radyestezi yeteneğine sahip olduğu öne sürülen 25 kişi, birbirlerinden habersiz olarak aynı alanda arama gerçekleştirmiştir. Deneyin sonunda, her birinin farklı yerleri işaret ettiği ortaya çıkmıştır.
Çubukların hareketinde, tutuş biçiminin de önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir. “Kararsız denge” adı verilen bir tutuş yöntemi nedeniyle, küçük bilinçsiz hareketler bile çubuğun hareket etmesine neden olabilir. Hatta bir “umma anı” bile bu durumu etkileyebilir. Günümüzde bu yöntemin hâlâ kullanılmasının ardında, “Yüzyıllardır yapıldığına göre, eski insanların bir bildiği vardır” düşüncesi de önemli bir etken olarak öne çıkmaktadır.
Latif Andaç’ın hikayesi, geleneksel yöntemlerle modern bilimin çelişkisini gözler önüne seriyor. Kendi inancıyla yola devam eden Andaç, belki de gelecekte büyük bir keşif yapma umudunu taşımakta.
WhatsApp grubumuza katılmak için TIKLAYINIZ!
