Cooper Pedy, Avustralya’nın güneyinde çölün ortasında yer alan ilginç bir kasabadır. Binlerce kişinin yaşadığı bu kasabayı özel kılan ise, yerin metrelerce altında olmasıdır. Kasabada yüzyıllardır insanlar yerin altına inşa edilen özel yapılarda yaşamayı tercih etmektedir. Çölün ortasında bulunan tuhaf kasabaya en yakın yerleşim yeri, kilometrelerce uzaklıkta yer alır. Kasabada modern şehirlerde bulunan tüm imkânlar bulunur. Kasaba ilginç yaşamı ve ay üstü görüntüsü veren toprak yığınları ile ziyaretçiler tarafından yoğun ilgi görmektedir.
Kasabanın bulunduğu yer Aborjin yerleşim bölgesi olmasına rağmen, sonradan kasabaya gelen insanlarla birlikte nüfusu oldukça kalabalıklaşmıştır. Bölgede yaşayan az sayıdaki Aborjinler, kasabaya “beyaz adamın yer altı deliği”, “su deliği” anlamlarına gelen “kupa-piti” ismini vermiştir. Coober Pedy halkının yaklaşık yüzde 80’i yerin altında yaşamını sürdürür. Kasabada normal hayatta gerekli olan her şeyin mevcut olduğu yer altı evlerinin yanı sıra kilise, ölüleri yaktıkları özel alanlar, yer altı sanat galerileri, restoranlar ve mağazalar gibi birçok yapı bulunur.
Coober Pedy Halkının Yer Altında Yaşama Sebebi
Dünyanın en ilginç kasabası unvanına sahip olan Coober Pedy, Güney Avustralya’nın Adelaide şehrinin 846 km kuzeyinde yer alır. Dünyanın en kurak bölgelerinden biri olan kasaba, opal taşının çıkarıldığı önemli maden yataklarına sahiptir. Bölgede bulunan opal kaynakları sebebiyle, 1915 yılı ve sonrasında kasabaya madenci göçü yaşanmıştır. Yer altından maden çıkarmak için devasa çukurlar açılmış ve bu çukurlar zamanla yaşam alanına dönüşmüştür. Yazın 43 derecenin üzerine çıkan sıcaklıklardan korunmak amacıyla madenciler, açtıkları çukurları bir süre sonra birleştirerek yaşam alanı haline getirmiştir.
Coğrafi konumu sebebiyle sürekli toz fırtınalarına maruz kalan bölgede, dayanılmaz bir sıcaklık ve kuraklık hâkimdir. Bu zorlu şartlara bir çözüm arayan kasaba halkı, daha serin ve yaşanılabilir bir hava elde etmek için yer altına evler inşa etmiştir. Eski boşalan madenler birbirine bağlanarak sığınağa dönüştürülmüş, elektrik çekilmiş ve temiz hava için yüzeye kadar uzanan borular döşenmiştir. Yer üstündeki kızgın güneşten uzaklaşan yerel halk, yerin altında ortalama 25 derece olan serin havada yaşamını sürdürür. Kış aylarında havanın çok soğuk olmasına rağmen yeraltı evlerinde yaşamaya devam ederler.
Aborjin halkı, bölgeye Avrupalılar gelmeden önce binlerce yıl orada yaşamıştır. Fakat günümüzde kasaba halkının sadece çok az bir kısmını Aborjinler oluşturur. Kasabayı İtalyan yazar Umberto Eco 1980’li yıllarda keşfederek, kasabaya ilk oteli inşa etmiştir. Dikkat çekmeye başlayan kasaba; yerli halkın yaşadığı bir bölge olmaktan çıkarak, yabancı misafirlerin ağırlandığı turistlik cazibe merkezi haline dönüşmüştür. Bölgeye gelen turistler, mağara evleri ziyaret ederek, mağaradan yapılmış otellerde kalabilmektedir.
