Miraç, kelime anlamı olarak yukarı çıkmak, yükselmek veya göğe çıkmak anlamına gelir. Recep ayının 27. gecesi, Miraç Gecesi olarak bilinir ve Müslümanlar için büyük bir öneme sahiptir. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in (sav) Allah’ın daveti üzerine Cebrail’in rehberliğinde gerçekleştirdiği bu olağanüstü yolculuk, inananları her zaman büyülemiş ve düşündürmüştür. Miraç Gecesi’nin mucizevi hikâyesi, hem İslam inancının temel prensiplerini hem de müminlere verilen önemli hediyeleri içermektedir.
Miraç Gecesi’nde, Peygamber Efendimiz’in göğe yükselmesi ve ilahi varlıklarla buluşması, ona Allah’ın emirlerini ileten Cebrail‘in rehberliğinde gerçekleşti. Bu kutsal yolculuk sırasında, peygamberimiz, cennet ve cehennem manzaralarını gördü, geçmiş peygamberlerle buluştu ve Allah’ın kullarına yönelik hükümlerini aldı. Ayrıca, namazın beş vakit olarak belirlendiği bu gece, Müslümanlara büyük bir armağan olarak verildi.
Miraç Gecesi, Müslümanlar için manevi bir yükseliş ve Allah’ın lütuflarının indiği bir gece olarak kabul edilir. Bu mübarek geceyi idrak eden Müslümanlar, Peygamber Efendimiz’in yaşadığı mucizevi deneyimi hatırlar ve ibadetle, dua ile bu önemli geceyi kutlarlar.
Miraç Gecesinde Yaşananlar
Miraç gecesinde yaşananlar arasında en bilineni, Efendimizin getirdiği beş vakit namazdır. Ancak bu kutsal gecede gerçekleşen olaylar sadece namazın tayin edilmesiyle sınırlı değildir.
İslam inancına göre, Hz. Muhammed’in (sav) Miraç Gecesi, Allah’ın daveti üzerine Cebrail’in rehberliğinde Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa‘ya getirildiği (İsra), ardından semaya, yüce âlemlere ve ilahi huzura yükseldiği (Miraç) olayıdır. Hz. Muhammed (sav), bu yolculuğa “Burak” adlı binekle seyahat etmiştir. İsra, gece yolculuğu anlamına gelirken, Miraç ise yükseliş ya da yükselme anlamına gelir.
Recep ayının 27. gecesi, Peygamber Efendimiz’in Cebrail ile birlikte Mekke’den Kudüs‘e ve ardından yedinci semaya yükseldiği, dönüşünde ise ümmetine beş vakit farz namazını müjdelediği mucizevi bir gecedir. Bu yolculuk sırasında Hz. Muhammed (sav), her katında farklı peygamberlerle görüşmüş, Cebrail (a.s) ise her katta ona eşlik etmiş ve yedinci kat semadan sonra artık yalnız devam edeceğini belirtmiştir. Hz. Muhammed (sav), Refref vasıtasıyla Allah ile görüşmüştür.
Kur’an’da “sidretü’l-müntehâ” olarak adlandırılan ve bazı görüşlere göre, yaratılmışların bilgi sahibi olabileceği son sınırı işaretleyen hudut ağacının ötesine, Cebrail’in geçme imkânı olmadığı için Hz. Peygamber’in tek başına yükselmesi devam etti. Bu aşamada, evrenin sırları ve varlığın kaderiyle ilgili hükümlerin belirlenmesi için görevlendirilmiş meleklerin çalışmaları kendisine gösterildi. Bir yoruma göre ise, insan olma özelliğini koruyarak Allah’a en yakın noktaya ulaşabileceği son noktaya kadar ilerledi.
Daha sonra semaya yükseltilen Hz. Muhammed (sav), semanın birinci katında Hz. Âdem, ikinci katında Hz. İsa ve Hz. Yahya, üçüncü katında Hz. Yusuf, dördüncü katında Hz. İdris, beşinci katında Hz. Harun, altıncı katında Hz. Musa, yedinci katında ise Hz. İbrahim ile görüşme fırsatı bulmuştur.
Miraç Gecesi, Peygamber Efendimiz’in ruhsal bir yolculuğa çıkmasıyla dolu büyüleyici anlarla doluydu. O, melekleri, cenneti ve cehennemi müşahede etti, bütün kâinatı dolaştı. Bu ilahi yolculuğun doruğunda, Hz. Peygamber Yüce Allah’ın huzuruna çıktı, O’ndan bazı emirler aldı ve ödüllerle döndü.
Peygamber Efendimize Miraçta Verilen Hediyeler
Mi’rac, Allah’ın Peygamber’e hediyeler verdiği bir yolculuktu. Örneğin, namazın beş vakit olarak belirlenmesi gibi bazı ibadetlerin takdiri, onun ve ümmetinin lehine gerçekleşmiştir. Ayrıca, cennet ve cehennem manzaraları, İslami eğitimin bir parçası olarak kullanılmıştır. Örneğin, gıybet edenlerin yüzlerini ve bağırını tırmaladıkları manzaralar, günahların sonuçlarını göstermek için kullanılmıştır.
Miracın, İslam’ın gayesini simgeleyen üç büyük hediyesi Peygamber Efendimiz tarafından getirildi:
Bunlardan ilki, müminlerin ruhu ve ibadetlerin zirvesi olarak kabul edilen namazdır.
İkincisi, Bakara Suresi’nin son iki ayetidir ki (Amenerrasûlü) bu, insanlığa kılavuzluk eden öğretileri içeren kutsal bir armağandır.
Üçüncüsü ise, Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmadan ölen kişilerin günahlarının affedileceği ve Cennet’e girecekleri müjdesini getirmiştir.
Bu üç hediye aslında, İslam’ın hedefini temsil etmektedir. Namazla kişi, Rabbinin huzurunda beş vakit ibadet ederek bireysel yükselişini gerçekleştirirken, Bakara Suresi’nin son ayetleri, sorumluluğunun sınırlarını ve ufuklarını gösterir. Ayrıca, tüm peygamberlerin ve elçilerin aynı misyonu paylaştığını, evrensel ve ideal bir hedefe doğru ilerlediğini hatırlatır. Toplumsal barışın temelini bu ayetlerle oluşturulur.
Mi’rac Gecesi’nden getirilen diğer bir hediye, Allah ile Peygamber Efendimiz arasındaki karşılıklı selamlaşma ve sohbetlerden bazı sözlerdi. Bu sözler, namazların teşehhütte otururken okunan “et-Tahiyyâtü” duası olarak bilinir. Bu dua, Mi’rac’ta Allah ile Peygamber arasındaki kutsal sohbeti hatırlatır ve namaz kılanı benzer bir manevi mükâlemeye katılımıyla onurlandırır.
Miraç gecesi yaşananlar, tüm Müslümanlar tarafından büyük bir merakla karşılanır. O dönemde olduğu gibi çağımızda da bu olay, derin bir ilgi ve merak uyandırır. Sahabeler, Miraç gecesi yaşananlar hakkında sürekli sorular sormuşlardır. İşte, bu geceye dair hadis-i şeriflerle aktarılan bazı olaylar:
Peygamber Efendimizin Göğsünün Yarılıp Kalbinin Temizlenmesi
Resûlullâh Miraç’a çıkmadan sadrının temizlenmesini şöyle anlatır:
“Ben Kâbe’nin Hatim kısmında yatıyordum. Uyku ile uyanıklık arasında bana biri geldi, şuradan şuraya kadar (göğsümü) yardı. (Bu sözünü söylerken boğaz çukurundan kıl biten yere kadar olan kısmı gösteriyordu.) Kalbimi çıkardı. Sonra bana, içerisi iman ve hikmetle dolu, altından bir kab getirildi. Kalbim (çıkarılıp su ve Zemzem ile) yıkandı. Sonra içerisi iman ve hikmetle doldurulup tekrar yerine kondu…” (Buhârî, Bed’ü’l-Halk 6, Enbiyâ 22, 43; Müslim, Îman 264)
Ebû Hüreyre’den (r.a.) rivayet edildiğine göre, İsrâ gecesi Resûl-i Ekrem’a, birinde şarap diğerinde süt bulunan iki kâse getirildi. Hz. Peygamber şöyle bir baktıktan sonra süt kâsesini tercih etti. Bunun üzerine Cebrâîl (a.s.):
“Seni, insanın yaratılış gayesine uygun olana yönlendiren Allah’a hamd olsun. Şayet içki dolu bardağı alsaydın, ümmetin sapıklığa düşerdi.” dedi. (Müslim, Îman, 272; Eşribe, 92)
WhatsApp grubumuza katılmak için TIKLAYINIZ!
