Büyük manastır olarak bilinen Somapura Mahavihara; Bangladeş’in Naogaon Bölgesi’ndeki Paharbur şehrinde yer almaktadır. Güney Asya’nın en büyük Budist manastırlarından biri olan bu yapı, dev bir haç şeklinde planlanmış. Tapınağın avlusunun ortasında, bugüne kadar gizemi çözülmemiş merkezi bir yapı bulunmaktadır. Ülkenin en önemli arkeolojik alanlarından biri olarak kabul edilen Somapura Mahavihara, 1985 yılında UNESCO Dünya Mirası Alanı ilan edildi. Bina, Bangladeş’in başlıca turistik bölgeleri arasında yer alıyor.
Bangladeş’teki en görkemli İslam öncesi anıt olan manastır, Bangladeş’teki Ganj Nehri yakınında yer almaktadır. Budizmi ulusal din olarak benimseyen Balla İmparatorluğu tarafından 7. yüzyılın sonunda inşa edilmiştir. Manastır, Bangladeş’te Mahayana Budizminin 7. yüzyıldan itibaren yükselişinin kanıtıdır. 12. yüzyıla kadar ünlü bir eğitim merkezi olarak kullanılan manastırın kalıntıları, bölgedeki Budizm’in geçmiş ihtişamını gözler önüne seriyor.
Manastırın Muhteşem Özellikleri
Bir ortaçağ kalesini andıran manastırın etrafı sağlam surlarla çevrilidir. Kuzey duvarının ortasında bir giriş kapısı bulunmaktadır. Karmaşık bir yapı olan manastırın ortasında, ana tapınak olarak kullanıldığı düşünülen ve 32 metre yüksekliğe ulaşan geleneksel bir Budist Stupası bulunuyor. Tüm ana yapılar bu kule benzeri yapının etrafındaki dış duvarların içindedir.
300 metrekarelik bir alana yayılan manastır kompleksi içinde keşişlerin eğitim aldığı odalar, depolar, sığınaklar ve mutfak olarak kullanılan binalar bulunuyor. Her odasında Buda heykelleri bulunan 177 küçük odaya sahiptir. Keşişlerin zamanlarının çoğunu Buda’nın huzurunda ve özel çalışma odalarında meditasyon yaparak geçirdikleri tahmin edilmektedir.
There are 3,000 reliefs representing the Hindu God Shiva in the complex. There are numerous stupas and tombs of various sizes and shapes, as well as terracotta slabs, stone statues, inscriptions, coins, and ceramics. the outer walls of the temple; It has decorations made of terracotta plates on which human figures are depicted, as well as animal and plant life. Many of these decorations were damaged and lost over time. After the monastery was discovered, the damaged artifacts unearthed in the excavations have undergone various restorations.
The purpose of the central building, located in the middle of the courtyard of the temple, has not been fully resolved since the discovery of the monastery. The architecture of the Somapura Mahavihara is controversial due to the lack of comprehensive architectural documentation. It is not known for what purpose the central building was built and how it looked exactly. Information on the subject is based on archaeological excavation findings and archaeological examination of the artifacts. By examining the archaeological remains, many studies were carried out to complete the missing parts of the building with a possible architecture. After the studies, Somapura Mahavihara was accepted as the most original structure in the region.
Somapura Mahavihara was built by Dharmapala, the second king of the Balla empire, who ruled over most of India and Bangladesh. The inscriptions found on the clay seals unearthed in archaeological excavations indicate that the building was built in AD. 781 and MS. It has been dated to 821 BC. The monastery was raided, looted and burned by the Vanga army in the 11th century. Later monks repaired the monastery but after repeated attacks it was abandoned in the 12th century.
